BPC-157 — cena po bočici

Peptid je 1993. godine opisao Predrag Sikirić sa saradnicima u Zagrebu. Polazna tačka nije bila hemijska sinteza nego zapažanje o želudačnom soku: iz njega je izolovan protein kojem su istraživači dali radno ime Body Protection Compound, a jedan njegov fragment od petnaest aminokiselina pokazao se dovoljno stabilnim da se sintetiše i ispituje odvojeno. Broj 157 označava tu konkretnu sekvencu, i otud ceo naziv.

Petnaest aminokiselinskih ostataka svrstava BPC-157 među pentadekapeptide — dovoljno kratak lanac da se dobija standardnom hemijskom sintezom, dovoljno dug da ima potpuno definisan hemijski identitet. U istraživačkim uslovima opisuje se kao relativno stabilan u poređenju sa mnogim peptidima slične veličine, što je jedan od razloga zašto se često pojavljuje u eksperimentalnom radu.

Tridesetak godina posle prve objave, ovaj peptid spada među najšire ispitivane u pretkliničkim studijama regeneracije, pa je i njegova literatura razgranatija od uobičajene. Najveći deo radova koristi animalne i in vitro modele zarastanja mekih tkiva. Uz to ide grupa studija o angiogenezi — formiranju novih krvnih sudova kao procesu koji prati zarastanje — i modeli oporavka struktura poput tetiva i mišića. Zbog porekla iz želudačnog soka, poseban niz radova odnosi se na integritet gastrointestinalne sluznice, dok mehanicističke in vitro studije razmatraju njegovu povezanost sa signalnim putevima azot-oksida i sa receptorima faktora rasta.

Sve navedeno treba čitati kao ono što jeste: opis eksperimentalnih modela. Rezultati dobijeni na ćelijskim kulturama i glodarima ne prenose se automatski na druge sisteme, a broj objavljenih ispitivanja na ljudima ostaje vrlo mali. Jedinjenje nije odobreno ni od jedne regulatorne agencije za primenu kod ljudi i od 2022. nalazi se na listi zabranjenih supstanci Svetske antidoping agencije.